ประวัติความเป็นมา


การจัดตั้งองค์กรหลัง พ.ศ. 2475

การจัดตั้งองค์กรหลัง พ.ศ. 2475 หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 รัฐบาลสมัยนั้น ได้เล็งเห็นความสำคัญของปัญหาแรงงานที่เกิดขึ้นในอนาคตจึงได้ดำเนินนโยบายของชาติไว้อย่างแน่ชัด ประกอบกับในระยะนั้นเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกและประเทศไทยได้รับผลกระทบกระเทือนด้วยประชาชนจึงว่างงานกันมาก หน่วยงานของรัฐบาลที่ปฏิบัติงานบริหารแรงงานได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นกิจลักษณะเป็นครั้งแรก คณะผู้ก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครองได้กำหนดนโยบายหลัก 6 ประการ ประการหนึ่งระบุว่า "จะต้องบำรุงความสุขของราษฎรในทางเศรษฐกิจและหางานให้ราษฎรทุกคนทำ" รัฐบาลจึงได้ตราพระราชบัญญัติว่าด้วยสำนักจัดหางาน พ.ศ. 2475 ขึ้น บังคับใช้เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2475 พระราชบัญญัติฉบับนี้ให้สิทธิแก่เอกชนที่จะประกอบอาชีพ ในทางจัดตั้งสำนักงานรับจัดหางานให้แก่ประชาชนได้ โดยดำเนินงานและบริการเรียกค่าบริการจากประชาชน ผู้มาใช้บริการภายในขอบเขตที่กฎหมายกำหนด และในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2475 รัฐบาลก็ได้ตราพระราชบัญญัติสำนักงานจัดหางานประจำท้องถิ่น พ.ศ. 2475 ขึ้น บังคับใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้กำหนดให้จัดตั้งสำนักงานกลางจัดหางานขึ้น ในจังหวัดพระนครและธนบุรี ทำหน้าที่จัดหางานให้แก่ประชาชนโดยไม่คิดค่าบริการ ต่อมาจึงได้มีการจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ขึ้นในปี พ.ศ. 2536 โดยการโอนภารกิจบางส่วนจากกระทรวงมหาดไทย


สำนักงานจัดหางานจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นหน่วยงานราชการบริหารส่วนภูมิภาค ในสังกัดกรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน มีประวัติความเป็นมาดังนี้

19 กรกฎาคม 2536 สำนักงานจัดหางานจังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมชื่อ สำนักงานพัฒนาแรงงานจังหวัดฉะเชิงเทรา เริ่มเปิดทำการซึ่งจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2535 ให้ยุบกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย แล้วให้จัดตั้งกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน และกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานขึ้นในกระทรวงมหาดไทย โดยให้สังกัดกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม 2535

23 กันยายน 2536 พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 8) พ.ศ.2536 ให้จัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมประกอบด้วยส่วนราชการ สำนักเลขานุการรัฐมนตรี สำนักงานปลัดกระทรวง กรมการจัดหางาน กรม%