กฏหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว ค้นหา  ซ่อนการค้นหา

   พระราชกำหนดการบริหารการจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ.๒๕๖๐ และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๖๒

   พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2561

   การอนุญาตให้คนต่างด้าวเข้ามาทํางานในราชอาณาจักรได้รับยกเว้นไม่จําต้องปฏิบัติ ตามพระราชกําหนดการบริหารจัดการการทํางานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ สําหรับผู้เชี่ยวชาญทักษะสูง นักลงทุน ผู้บริหารระดับสูง และผู้ประกอบการวิสาหกิจเริ่มต้น

   หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการขออนุญาตทํางานและการอนุญาตให้ทํางาน ตามพระราชกําหนดการบริหารจัดการการทํางานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐

   หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการขออนุญาตทํางานและการอนุญาตให้ทํางาน ตามพระราชกําหนดการบริหารจัดการการทํางานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐

   กําหนดแบบใบอนุญาตนําคนต่างด้าวมาทํางานกับนายจ้างในประเทศ

   ห้ามผู้ได้รับอนุญาตให้นําคนต่างด้าวมาทํางานกับนายจ้างในประเทศประกอบธุรกิจ

   กําหนดงานอันจําเป็นและเร่งด่วน

   กําหนดแบบรายงานเกี่ยวกับการนําคนต่างด้าวมาทํางานกับนายจ้างในประเทศ

   กําหนดแบบใบอนุญาตทํางาน (ฉบับที่ ๒)

   กําหนดแบบใบอนุญาตทํางาน

   กําหนดวิธีการแจ้งข้อมูลการจ้างคนต่างด้าวของนายจ้าง และประเภทของคนต่างด้าว ที่นายจ้างไม่ต้องแจ้งข้อมูลการจ้างคนต่างด้าวตามมาตรา ๖๗ แห่งพระราชกําหนด การบริหารจัดการการทํางานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒)

   กําหนดประเภทของคนต่างด้าวที่ผู้จ้างคนต่างด้าวทํางานได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งการจ้างคนต่างด้าว

   กําหนดรายการในการส่งคนต่างด้าวให้แก่นายจ้างตามสัญญานําคนต่างด้าวมาทํางาน ในราชอาณาจักร

   กำหนดแบบแสดงรายการและสถานที่นำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร

   กำหนดประเภทงานให้คนต่างด้าวตามมาตรา 13 (2) แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2551 ซึ่งเป็นผู้เสียหายจากการกระทำความผิดฐานค้ามนุษย์หรือพยานในความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 ทำได้